คนแพ้ไม่มีที่ไป

เพลง คนแพ้ไม่มีที่ไป

เดินมายืนอยู่ตรง หน้าประตู สิ่งที่รู้คือเธอก็คง จะอยู่ข้างใน ยืนมองดูอยู่นาน แต่ฉันไม่กล้าเข้าไป เธอจะมองยังไง ฉันไม่รู้จริงจริง ฉันไม่รู้จะทำ หน้าอย่างไร หากเธอทำเป็นมองไม่เห็น และทำเฉยชา ในมือมีจดหมาย ที่เขียนมันด้วยน้ำตา วางอยู่ตรงประตู…

ว่าแล้ว

เพลง ว่าแล้ว

เห็นตอนจะไป บอกเธอจะไปลับ เห็นไปไม่กลับ อะไรประมาณนั้น ได้แต่โมทนา อยากลาก็ลาเหอะ ฉันก็ออก็เออ แต่ยังไม่แน่ใจ และแล้วไม่นานนัก เธอเองก็ย้อนมา ซมซานมาพูดจา อ้อนวอนง้องอน ขอเป็นเหมือนเดิม ว่าแล้วว่าไปไม่นาน ว่าแล้วว่าไปไม่ไกล…