ความเงียบดังเกินไป – โตน โซฟา

Home / เนื้อเพลงไทย / ความเงียบดังเกินไป – โตน โซฟา

มันเป็นอาการที่ไม่มีวันเข้าใจ เงียบจนเกินเหงา
เจ็บแปลบถึงข้างใน
รับรู้ลึกซึ้งเดียวดายแต่เพียงผู้เดียว
สิ่งที่มีก็มีเพียงแค่ความจริง เราไม่มีใคร

ได้ยินเสียงแว่วดังข้างในหู
เป็นเสียงที่ทำอย่างไรให้มันแผ่วลงไม่รู้
เกิดอาการ ตั้งแต่วัน เธอนั้นพูดคำอำลง
และจากในครั้งนั้น เมื่ออยู่เงียบๆทีไร

ได้ยินแต่เสียงของใครคนนั้น ที่ทำโลกนี้เหลือเพียงแต่ฉัน
และมันจะก้องกังวานไปนานสักเท่าไหร่
เหมือนหัวใจกำลังเป็นโรคร้าย ใจฉันโดนความเงียบมาทำร้าย
ยังนึกกลัวว่าฉันจะอยู่ไปไม่ไหว หากวันนึงความเงียบดังเกินไป

คอยทำตัวเองให้มีผู้คนรอบกาย
ให้ได้ยินเสียงของใครๆมากมาย
จนมันกลบเสียงบางคนที่เคยรักกัน
กลบอย่างไรก็ยังคงเหลือความจริง เธอนั้นไม่อยู่

คำสุดท้ายเคยดังข้างในหู
แต่แล้วเวลาผ่านไปทำไมยังดังไม่รู้
บอกตัวเอง เปิดเพลงฟัง อีกครั้งให้เพลงมันดัง
จนกลบความเวิ้งว้าง บนโลกที่ไม่มีใคร

ได้ยินแต่เสียงของใครคนนั้น ที่ทำโลกนี้เหลือเพียงแต่ฉัน
และมันจะก้องกังวานไปนานสักเท่าไหร่
เหมือนหัวใจกำลังเป็นโรคร้าย ใจฉันโดนความเงียบมาทำร้าย
ยังนึกกลัวว่าฉันจะอยู่ไปไม่ไหว หากวันนึงความเงียบดังเกินไป

คำสุดท้ายเคยดังข้างในหู
แต่แล้วเวลาผ่านไปทำไมยังดังไม่รู้
บอกตัวเอง เปิดเพลงฟัง อีกครั้งให้เพลงมันดัง
จนกลบความเวิ้งว้าง บนโลกที่ไม่มีใคร

ได้ยินแต่เสียงของใครคนนั้น ที่ทำโลกนี้เหลือเพียงแต่ฉัน
และมันจะก้องกังวานไปนานสักเท่าไหร่
เหมือนหัวใจกำลังเป็นโรคร้าย ใจฉันโดนความเงียบมาทำร้าย
ยังนึกกลัวว่าฉันจะอยู่ไปไม่ไหว หากวันนึงความเงียบดังเกินไป