คิดถึงคนที่ไม่ได้ไปหา – ภูมิจิต

Home / เนื้อเพลงไทย / คิดถึงคนที่ไม่ได้ไปหา – ภูมิจิต

ฉันคิดถึงคนที่ไม่ได้ไปหา
ฉันคิดถึงเธอสุดใจ
คิดในจินตนาการเอง
ฉันเรียนรู้ ฉันควรบอกใคร

เวลาที่เธอเปิดใจไว้ ให้ใจฉันได้คิดถึง
จึงเรียนรู้ว่าใครคือใคร
เมื่อความคิดมันสื่อถึงกันได้ เมื่อพูดคุยกันนั่นเอง

วันเวลาเลอะเลือน
ร่างกายถูกกระทบกระเทือน
เตือนความจำได้คราได้
โอ้ใจให้คิดถึงคนหลายคน

หริ่งเรไรเงียบเสียง
บางคนเย็นสบายหลับไปแล้ว
ความคุ้นเคยให้คิดถึง
เสมือนไม่นาน เสมือนไม่นาน มานี้เอง

ฉันคิดถึงคนที่ไม่ได้ไปหา
อยู่ซ้ำคืนซ้ำวันตั้งคำถาม
แรงรู้ดีว่าฉัน แรงมันร้อนแรง
…โอ้… แต่แรงมันน้อยแรง