แม่สาย

Home / เนื้อเพลงเพื่อชีวิต / แม่สาย

ฟากฟ้ายามเย็น เห็นแสงรำไร
อาทิตย์จะลับโลกไป พระจันทร์จะโผล่ขึ้นมา

หมู่มวลวิหค เหินลมอยู่กลางเวหา
จะหลับคืนสู่ชายคา ชายป่าคือแหล่งพักพิง

แต่น้องนางไยไม่เห็นกลับมา
จากไปตั้งหลายปีกว่า
ท้องนาบ้านเราเหงาจัง

ลมหนาวพัดโบก โยกเรือนจนคล้ายจะพัง
ผู้เฒ่าตายายลงนั่ง
เหม่อลอยด้วยใจเลื่อนลอย

* นก น้อย จากท้องนา ราคาถูก
เธอเป็นลูก ที่ถูกพ่อแม่ขายไป
กตัญญูบิดา มารดา ปานใด
แม่สาย จากเมือง เชียงฮาย
ต้องไปสู่สังคมทราม

เมื่อรู้สึกตัวว่าสายเกินไป
หมื่นพันที่เธอผ่านชาย
หัวใจเธอจึงเย็นชา

สังคมกระหน่ำซ้ำสอง เธอต้องติดยา
ไม่คิดหวนคืนบ้านนา ปรารถนา เพียงยาเมา

ผู้เฒ่าล้มป่วย คนช่วยไปบอก
เธอจึงจากเมืองบางกอก
หวังไปให้ทันเวลา

เอายาไปฝาก เอาหมาก เอาพลูเสื้อผ้า
แม่สายที่เธอจากมา
เหมือนวาจาว่าสายเกินไป

(ซ้ำ *)
นก น้อย กลับมาแค่ทันพระสวด
ใครเล่าเจ็บปวด
รวดร้าวเท่าสาวเมืองเหนือ

สังคมเมืองไทย ใครฟังเขาคงไม่เชื่อ
ขายกินหมดแล้วเอื้องเหนือ
ให้กับชายที่อู้บ่จ้าง…