เนื้อเพลง เหงายิ่งกว่าเหงา – Retrospect

ชีวิตฉันเคยดีกว่านี้ ตอนนี้เหมือนแสงในเปลวเทียนมันริบหรี่
ฉันมองเห็นส่วนต่างลึกลงในช่องว่าง ฉันเดียวดาย
ชีวิตเงียบงันตั้งแต่เช้าจนดึก แหงนมองดูดวงเดือนยังไร้ดาว
เมฆฝนบนฟ้าพาลมหนาวสั่น ใจฉันไม่อาจปิดบังความจริงจากหัวใจ

เหงายิ่งกว่าเหงา ทำไมต้องเป็นเราที่อ่อนแออย่างนี้
มีไหมแค่ใครสักคน หยุดฝนและลมที่โหมกระหน่ำ
ยืนอยู่ลำพังหนาวจนใจแทบขาด
ได้แต่มองฟ้าเมื่อไรจะเช้า…

ผู้คนมากมายร้อยพัน ทำไมมันต้องเป็นฉัน
บ่อยครั้งมีน้ำตาอยู่ข้างกันเป็นเพื่อนเยียวยา
ยามผู้คนหลับไหล ยังมีหนึ่งเสียงคร่ำครวญจากหัวใจ

เหงายิ่งกว่าเหงา ทำไมต้องเป็นเราที่อ่อนแออย่างนี้
มีไหมแค่ใครสักคน หยุดฝนและลมที่โหมกระหน่ำ
ออกไปจากใจ ไกลไกลได้ยิ่งดี

เหงายิ่งกว่าเหงา ทำไมต้องเป็นเราที่อ่อนแออย่างนี้
มีไหมแค่ใครสักคน หยุดฝนและลมที่โหมกระหน่ำ
ยืนอยู่ลำพังหนาวจนใจแทบขาด
ได้แต่มองฟ้าเมื่อไรจะเช้า


แสดงความคิดเห็นเนื้อเพลง เหงายิ่งกว่าเหงา – Retrospect

เนื้อเพลงอื่นๆ ที่น่าสนใจ